76 Alleen is maar alleen

-Kan een bengaal alleen?- is een veelgestelde vraag.

Ik kan hier geen kant en klaar antwoord op geven. Het enige wat ik kan doen is vertellen wat ons overkwam toen Zahra hier onbedoeld alleen opgroeide. Het is niet het ras in het algemeen wat ik hiermee aan de orde wil stellen, het zijn de fouten die wij mensen soms kunnen maken.

Ik ben er ondertussen van overtuigd dat de problemen die we eerder met Zahra hadden voor een groot deel juist te wijten zijn geweest aan het feit dat ze hier alleen opgroeide. Toen wij Zahra kregen was dit nooit de bedoeling. In de weken na haar komst zijn we gaan kijken naar nestjes, als ik het zo onbeleefd mag aanduiden, ‘huis- tuin en keukenkatjes’. Na een paar vruchteloze pogingen omdat de katjes ons te bang leken, of omdat er gewoon geen klik plaatsvond, gingen we met z’n 3en naar een nest met een geweldig mooi, zwart, assertief kittenpoesje van 5 weken oud. Zodra we binnenkwamen, hobbelde ze op ons af, keek ons aan met die mooie blauwe oogjes en gaf luid spinnend aan wel zin te hebben met ons te spelen.
We zagen het helemaal zitten. Ze moest nog even bij de moeder blijven maar zou binnen korte tijd mogen verhuizen. Wist ik veel toen dat dat veel te vroeg was, dat dat eigenlijk nog helemaal niet verstandig was. In ieder geval, ze was voor ons en we moesten nog heel even geduld hebben. Mijn zoon Jem verheugde zich erg op haar komst en telde de nachten dat het eindelijk zo ver zou zijn. Hij had zelfs al een naam voor haar bedacht. Wat een geweldig vooruitzicht voor een kleuter die vanaf zijn geboorte alleen onze oude nukkige Poeska gewend was; niet 1 maar 2 kittens in huis! De dag voordat we haar mochten ophalen, ging de telefoon. Het kitten was al weggegeven aan iemand die tegelijkertijd haar broertje erbij nam. Sorry, over en uit, succes met de volgende zoektocht…

We hadden helemaal geen zin meer in een volgende zoektocht! Dit was het katje wat ons had uitgezocht en wat wij gevonden hadden. Ik was zo boos en zo teleurgesteld. Naast het feit dat ik me natuurlijk ook had verheugd op dit poesje wat samen met Zahra hier zou opgroeien, had ik nu een moeilijk gesprek met mijn zoon in het vooruitzicht. Wat had ik er de smoor in!

Boos als we waren besloten we dan maar te wachten totdat Zahra haar eerste nest zou krijgen om daarvan een kitten te houden. Toentertijd had ik me nog niet zo heel erg verdiept in het ras. Ik had wel gelezen dat bengalen wel graag gezelschap hadden, maar ik dacht nog dat het niet zo’n vaart zou lopen. Daarnaast was ik 24 uur per dag thuis omdat ik met rugproblemen zat, dus ze was toch niet alleen? Fout fout fout!

In het begin ging het ook heel erg goed. De band tussen mij en Zahra was heel erg hecht. Waar ik was, was Zahra, altijd. Toen ze langzamerhand in de puberteit kwam, veranderde ze. Ze begon me uit te dagen, wist van mijn fysieke zwakte en dat ik niet adequaat genoeg kon reageren om haar te corrigeren.
De cattery waar ze vandaan kwam, stelde me gerust. Het zou zeker veranderen met een nest of, als ik dat niet meer zag zitten, na sterilisatie. Ondanks dat er de vaste afspraak stond een nestje te nemen met haar, wilden ze niet dat ik me verplicht voelde me ten koste van alles daaraan te moeten houden. Ook kon ik eens nadenken over een katje erbij. Maar met het nest in het vooruitzicht vond ik zelf dat ik maar wat meer geduld moest hebben. Want dat nestje zou er komen, daar stond ik al tijden helemaal achter. Ze boden me zelfs een rustiger katje aan mocht ik het echt niet meer zien zitten. Geen haar op mijn hoofd die daar over dacht maar het was wel geweldige nazorg!

Ondanks de moeilijkheden was ik stapelgek op Zahra en was ik bereid er alles aan te doen er mee om te leren gaan. We zijn toen begonnen met de verschillende spelletjes en we boekten langzaam maar zeker resultaat. Ik merkte dat ze zelf ook lekkerder in haar vel begon te zitten door de duidelijkheid die we schepten. De duidelijkheid die aangaf dat wij de baas waren en niet zij. Dat gaf haar een soort van rust en berusting.

Toen was het moment daar dat ze voor het eerst zwanger werd. Vanaf de dag dat ze terugkwam van kater Frost, leek ze wel getransformeerd. Ze was zo anders, zo lief, zo aanhankelijk, zo rustig en geen enkel teken meer van de eerdere problemen. Het was even wennen zelfs! Nog voordat de tepels roze werden, wisten we eigenlijk al dat alles gelukt was. Het ging precies zoals de cattery al voorspeld had.

Bij de bevalling versterkte de band tussen mij en haar nog meer. In de periode daarna bleef Zahra een lief aanhankelijk poesje wat mij vol trots haar kittens bracht en me dan zo aankeek alsof ze wilde zeggen: “Dank je wel, dit was wat ik nodig heb. Ik wilde niet alleen zijn. Ik had gezelschap van mijn eigen soort nodig om echt gelukkig te worden.” We hielden Ishoe hier en ondanks dat het er soms ruig aan toe gaat tussen die 2, zijn ze ook zeer gesteld op elkaars gezelschap. Frustraties over wat dan ook worden onderling op elkaar afgereageerd en ik heb daar niets meer mee te maken. Ik ben degene die ze eten geeft, die ze de nodige knuffels geeft en die de deur voor ze open doet.

Waarom heb ik dit nooit eerder ingezien? Waarom ben ik zo eigenwijs geweest? Waarom begreep ik toen nog niet dat het een uiting van frustratie en verveling was? Natuurlijk zal niet iedere bengaal zo heftig reageren op een dergelijke situatie. Er zijn zelfs bengalen die beter alleen op hun plek zijn, maar voor Zahra ging het niet op. Het is allemaal goedgekomen en ik heb er heel veel van geleerd.


Zahra in haar begindagen bij ons.

7 thoughts on “76 Alleen is maar alleen

  1. Ik ben het helemaal met je eens. Een bengaal kan eigenlijk niet alleen. Maar zelfs een htk poes erbij kan nog behoorlijk problemen opleveren omdat de bengaal veel actiever is dan een htk. We hebben zelf ook een htk poes van nu 12 jaar. Deze heeft heel liefdevol onze twee bengaalkatertjes opgevoed en waar nodig vooral gecorrigeerd. Maar nu de twee bandieten de volwassenheid naderen (volgende maand 1 jaar) wil ze toch niet zoveel meer met ze te maken hebben en blaast als ze bij haar in de buurt komen. Ze merkt aan hun houding of ze willen knuffelen of komen klieren. Gelukkig respecteren ze nog steeds haar gezag. Toch ben ik heel erg blij dat ik door omstandigheden twee bengalen heb inplaats van een. Deze had zich denk ik ook erg eenzaam gevoeld. Onze bengalen spelen en stoeien samen en het kan er erg hard aan toe gaan. De plukken haar vliegen soms in het rond maar ze zijn aan elkaar gewaagd en doen elkaar niet echt pijn. Nou succes en ik ben blij voor je dat je nu zo'n leuk kitten erbij hebt.

  2. Ja, heb je verhalen allemaal gevolgd toen, ze was me er eentje 😀 daarentegen heeft Ishoe wel een iets ander karakter dan Zahra toch? Hoe zou het gegaan zijn, als Zahra zo'n karakter had gehad. maar sowieso vind ik een paar katten gezelliger dan eentje, ook al hoeven ze elkaar niet de hele dag te wassen, gezelschap is al aangenaam. 😉
    Ben benieuwd hoe die kleine straks in het roedeltje(?, nee zo zeg je dat niet met katten he?) zal passen, want ook bij haar komt de puberteit. Ach, die wordt vast goed opgevoed door ma en halfbroer! 😀
    groetjes
    Irma

  3. hoi ilo
    ik merk hier met de twee redelijk op leeftijd zijnde katers dat ze ''gedoogd '' wordt ,ze heeft in het begin Gizzmo geplaagd door hem achterna te rennen en Gizzmo is daardoor zeker nog heel erg voorzichtig met Nevada ook al doet ze dit achterna rennen niet meer .Diablo heeft in het begin nog samen met Nevada geslapen ,maar dat gebeurt nu niet meer (waar ik stiekem wel van baal).Maar ik hoef jou niet vertellen hoe druk een bengaal kan zijn en dat dat heel vervelend kan zijn als je als 2 katers al 10 jaar samen op de bank ligt en je nog nooit druk heb hoeven maken of er misschien om de hoek van de deur een klein druk tijgertje vol spanning staat te wachten totdat ze je ziet en op je rug kan djumpen !!
    En daarom zeg ik wel eens tegen mijn vriend van joh zullen we 1 bij nemen zodat ze een eigen vriendje heeft waar ze smane mee kan slapen ,spelen etc .Maar ook wij zitten met het idee van een nestje met Nevada en dan weet ik dat we er miss toch ook 1 houden (dat heb ik eigenlijk op voorhand al besloten ).Ze is niet alleen ,maar een echt bengalen speelmaatje zal voor haar misschien wel prettig zijn .
    Ga je felice trouwens zelf houden ?
    Tis echt een poppie …
    groetjes joyce

  4. Ik weet niet hoe oud Nevada ondertussen is? Als je met haar mag fokken en het duurt niet te lang meer, dan kun je inderdaad misschien beter wachten zodat je het geschiktste kitten uit het nest kunt kiezen om te houden. Stel dat je er nu 1 bijneemt, en dan ook nog een kitten wilt houden, dan zijn je katers straks wel erg ruim in de minderheid he?
    Ik persoonlijk ben altijd voorzichtig een kitten te plaatsen bij een al op leeftijd zijnde kat. Ik ben daar zelf voor gewaarschuwd toentertijd. We hadden onze Poeska nog toen we voor het eerst op zoek gingen naar een bengaal. En ik ben nog altijd blij dat mij die raad is gegeven en ik daar naar geluisterd heb. Na Poeska haar overlijden, kwam Zahra op ons pad.
    Ik ben benieuwd! Heb je al een catterynaam enzo? Niet te lang mee wachten he? Bureaucratie enzo… 😕

  5. hoi ilo
    Nevada is bijna 9 maanden en we mogen met haar fokken…dus ze nu is ze nog veeel te jong !Maar inderdaad wat je zegt we moeten ook inderdaad een gaan nadenken over een catterynaam etc !
    En heel miss heel brutaal hoor (wil dit al een tijdje vragen ),zou je ons een beetje op weg kunnen hepen .
    .Ik ben al op het net op zoek geweest en hoe je aan een cattery naam komt ben ik achter ,maar dekkaters en andere nuttige info die ik graag op voorhand weet voor dat we deze stap maken (tis zoals ik bij jullie lees nou eenmaal niet altijdrozegeur en wodka lime )
    Dus als je tijd en zin heb …. (vooral zin )
    Ja wat je zegt als we er nu 1 bij nemen dan een kitten houden mocht alles goed gaan dan is het inderdaad geen doen voor de opaatjes !
    alvast bedankt
    groetjes joyce
    interdeath@interdeath.speedxs.nl

  6. Joyce, ik heb je al gemailed. De fokster van je kitten is de beste hulp die je kunt vragen. Zij heeft de ervaring en kent Neavada samen met jou het beste. Ik hoop dat je bij haar terecht kunt…

  7. Hoi Ilo,
    Ik heb er veel respect voor dat je je leerperiode zo durft te omschrijven. Ik hoop dat je hier mee veel mensen kunt behoeden de zelfde fout te maken.
    Ik merk zelf aan mijn Sarah (xiara officieel, een htk-tje)) ook behoefte heeft aan gezelschap. En dat kunnen wij mensen niet bieden. Dus we zijn nu ook opzoek naar een goede vriend voor haar. Helaas geen Bengaal, dat zou geen doen zijn voor haar :)
    Ik geniet van al je verhalen!
    Groetjes Elize
    (lotte van de kattensite)