Elo daarentegen, doet het ook met een oranje. Balanceren op de rand van de stoel met zo’n ding in zijn bek. Dit is echt wel heel weird. Is het erfelijk ofzo?
Mamma Pixie:
Elo daarentegen, doet het ook met een oranje. Balanceren op de rand van de stoel met zo’n ding in zijn bek. Dit is echt wel heel weird. Is het erfelijk ofzo?
Mamma Pixie:
Ik heb een keukenblok waarbij aan de zijkant bij de muur op vloerhoogte ruimte voor de buizen van de verwarming is open gelaten. Ik heb deze ruimte al jaren provisorisch zeer stevig afgedicht met erin gepropte petflessen en lege potjes. Er kan namelijk net een kat in maar met die hete buizen.. Een kat die erin gaat, moet in zijn achteruit terug. Draaien is onmogelijk. Ik vond al dat Flash de laatste dagen zo vaak aan het proberen was toch de opstopping eruit te trekken.
Laatst zaten er 2 kittens en 2 volwassenen achter het keukenblok in het midden te krabbelen. Van dezelfde plek maar dan ver onder het keukenblok hoorde ik gekras en gemieuw. “OH NEE!!! Nu zitten er 2 kittens onder en die kunnen er natuurlijk NEVER NOOIT meer onderuit! Hoe kwamen die daar? Hoe ga ik die in hemelsnaam weer veilig terugkrijgen? Nu moet ik dat hele keukenblok slopen. Hoe moet ik dan doen zonder die kleintjes te verwonden? Ben ik daar wel sterk genoeg voor? OH MY GOD, hoe moet ik dit nu weer fixen? Waar moet ik beginnen? Waarom gebeurt zoiets altijd als er niemand anders thuis is? Die arme kleintjes zitten vast in paniek helemaal klem!” Ik zag mezelf al staan met een breekijzer in mijn hand dat keukenblok gecontroleerd aan gort te trekken.
Even mezelf tot rust gemaand. Het gemieuw klonk niet echt alarmerend. Meer alsof ze gewoon lol hadden. Nadere inspectie van de voorkant van het keukenblok, leerde me dat één of andere onverlaat de petflessen en potjes had weggetrokken, een sleufje had gevonden en net zolang gewrikt had todat een verlijmd latje los was. Daardoor was er, voor mij onzichtbaar, aan de zijkant een gat ontstaan waar precies, en ook niet meer dan dat, een kitten doorheen kon. Dit moet Flash zijn geweest. Dat latje zat behoorlijk stevig verlijmd. De 2 kittens die nu eronder zaten, hadden het proces blijkbaar met veel plezier gevolgd en waren er als de kippen bij gebruik te maken van het gat.
Nadat ik het latje helemaal had weggetrokken, zag ik daar 2 vrolijke kittens (Eto en Esa) die onder geen beding van plan waren te vertrekken. Sterker nog, de rest inclusief Pixie en Flash dook er ook onder. Wat ik nog meer vond? Een enge muizenval die niet van mij was (ergo, meer dan 10 jaar oud en van de vorige bewoners) en hele oude speeltjes van Zahra die ik al jaren kwijt was. Het sleufje had er blijkbaar altijd al gezeten. Weer zo’n fijne klusfout van de vorige bewoners.
In alle hectiek is het geen moment in me opgekomen foto’s te maken. Daarom deze keer wat lieve andere foto’s:

Samen met Zahra (!):

Samen met mamma Pixie:

Gewoon samen:





Met kittentas vol dekentjes, een kruikje en 4 kittens heb ik Jem (zoonlief) en een vriendje met kittens voor de deur bij de dierenarts afgezet. Daarna ben ik pas gaan parkeren. Terugweg idem. Zo min mogelijk kou voor die kleintjes. -7 C graden en dan voor het eerst naar buiten is geen grapje! Ze zijn lichamelijk helemaal nagekeken, nageluisterd en goedgekeurd. Enting erin, chip erin. Daarna de hele middag de stress eraf geslapen.
Behalve Esa natuurlijk, die heeft met mij een serie op mijn laptop gekeken. Zittend op mijn borst (ik lag op de bank met laptop tegen mijn gebogen bovenbenen) pontificaal voor mijn beeld. Machtig interessant vond ze het. Ze heeft nog een paar aparte toetsencombinaties weten te maken. Uiteindelijk heeft ook zij nog wat geslapen. Daarna heeft iedereen goed gegeten. Ik heb extra opgelet dat iedereen echt at.
Vandaag is het leed van gisteren helemaal geleden. Ze maken als vanouds het huis weer onveilig. Af en toe afgeleid door het uitzicht van buiten met dwarrelende sneeuwvlokken. “Wat dwarrelt daar nou? Kan je dat pakken? Nee? OK! Dan niet! Dan ga ik wat anders doen!“
De foto’s van gisteren:






Zo hoort het karakter van bengalenkittens te zijn. Ga jij op bezoek bij een fokker en jouw mogelijk toekomstige kitten van een week of 6 of ouder, is niet zoals deze (behalve wanneer ze liggen te slapen), koop het niet! Bengalenkittens horen niet schuw, teruggetrokken, lusteloos of bang van je te zijn. Liggen ze te slapen en zijn ze niet wakker te krijgen, ga dan nog een keer terug.