341 Bengaal speeltuin

De filmpjes van overdag, die kennen we nu wel. Ravotten in de woonkamer, wennen aan alle huiselijke geluiden en bezigheden. Knuffelen met iedereen die een voet bij ons binnenzet. Op je hoede blijven voor die 2 andere poesjes die zo op mamma lijken maar het echt niet zijn.
The 2 available bengal girls
Bengal Pixie and the bengal kittens
Are bengal kittens roisterers?
Grownups… nothing but trouble
Concern
Socialisation

Maar waar zijn de kittens ‘s nachts? Laat ik ze in de woonkamer? Worden ze opgesloten in benches? Zitten ze misschien in een kale kamer? Nee!!!

In de woonkamer vind ik nog een beetje te eng. Er zijn te veel plekken waar ze van af kunnen vallen, in kunnen kruipen of anderszins gevaarlijk kunnen zijn. Zahra en Pix hebben ook hun welverdiende (lees: kittenloze) nachtrust verdiend.

In gesloten benches, daar doe ik niet aan. Ja, ik heb ze wel maar ze staan altijd open en de katjes zitten er graag omdat ze weten dat ze er zelf uit kunnen en omdat ze daar eten krijgen. Heel soms, wanneer er bijv. werklui in- en uitlopen, er voordeuren open blijven staan etc. dan zit iedereen gezellig met hapje en drankje in de benches. De benches zijn ingericht met diverse slaapplekjes en er komt geen onvertogen woord uit de katjes. Ze weten dat ze er snel weer uit mogen. Sterker nog, wanneer ik de deur weer open zet, blijft men vaak nog lekker even liggen. Wel zo rustig.

Een kale kamer? Die heb ik niet eens. Met onze verbouwing op zolder was mijn eis een kattenkamer. Een kamer die makkelijk schoon te maken is. Een kamer met hoekjes, kruip-door-sluip-door-gangetjes, plankjes op diverse hoogtes, een uitkijkplateautje voor het raam, klimmogelijkheden en heel veel slaap- en soesplekjes. Onder het schuine dak is nog meer vloeroppervlak met gangetjes, kruipplekjes en speelgoed maar het is te donker om daar te filmen. De kamer was nog lang niet klaar en was al favoriet bij onze katjes. Er werd gespeeld, geravot en geslapen. Was ik ze kwijt, dan hoefde ik alleen maar daar te zoeken.

Er staan 2 benches die ik kunstig aan elkaar heb verbonden tot 1 grote. Er is een open verbinding gemaakt tussen beide. De ene helft staat op zijn kant zodat hij hoger dan breed is. Beide helften hebben openstaande deurtjes naar de kamer toe. Er zitten diverse verdiepingen in met nog meer speelmogelijkheden of slaapplekjes. Omdat kittens natuurlijk nog niet overal bij kunnen, is dat opgelost met klimplankjes en loopbruggetjes. De plankjes aan de muur, daarvoor moeten ze eerst wat groter groeien en handiger worden. Kunnen ze erop, dan kunnen ze er ook weer zelf af namelijk.

Al met al een kamer waarvan ik denk dat hij geslaagd is. Sterker nog, Flash heeft op een gegeven moment haar kittens zelf naar die kamer toe verhuisd. Nu, wanneer ze het opletten zat is ‘s avonds, geeft ze luidkeels aan dat ze naar boven wil met grut. Wanneer iedereen weer ge├»nstalleerd is, kijkt ze of het goed is en kan dan eindelijk even rustig slapen. Er zijn nog genoeg plekjes waar ze goed overzicht heeft en waar haar kleintjes haar met rust laten omdat ze er simpelweg nog niet bij kunnen.

Nu is de kamer dus ‘s nachts voor Flash en haar kittens. Hier kunnen ze van harte lust klimmen, veilig vallen, spelen. Zahra en Pixie zijn het er niet mee eens. Het is ook hun kamer! Overdag is hij ook voor hen, maar ‘s nachts gaat onherroepelijk de kamerdeur dicht. Sja, als bengaal moet je soms ook concessies kunnen maken wanneer je nog niet zo dol bent op dat kleine grut.